In een tijd van #metoo en seksueel grensoverschrijdend gedrag is weerbaarheid een vaardigheid, die we onze kinderen graag meegeven. Maar hoe? Deel 1 in een kleine serie.
Laagjes afpellen
We starten deze serie blogs met een zoektocht naar de kern. Want wat is eigenlijk weerbaarheid? Wat zit er allemaal in? Laten we laagje voor laagje op zoek gaan naar de kern van wat weerbaarheid is.
Laag 1: We leren kinderen dat hun lichaam van hen is, dat niemand daar aan mag komen, als zij dat zelf niet willen. Dat geldt nog sterker voor hun lichaamsdelen die we privé noemen: dat mag niemand aanraken, behalve…
Laag 2: Kinderen moeten dan wel weten wat die grenzen zijn. Daarvoor geven we regels en leren we ze hun grenzen (her)kennen.
Laag 3: Om je grens vervolgens aan te kunnen geven, heb je moed nodig en de vaardigheid om het uit te spreken.
De kern
En daar komen we bij de kern: om die moed te vinden, moet je er innerlijk van overtuigd zijn dat je het waard bent om naar geluisterd te worden. Dat je het waard bent om aan je grens vast te houden.
Ik geloof dan ook dat de kern van weerbaarheid is, dat je je geliefd weet. Dat je gelooft waardevol te zijn.
Daarover is het al vaker gegaan op Thuis in liefde. Lees bijvoorbeeld dit interview terug met Maria Vermeulen, waarin zij vertelt dat aanraking de meest existentiële bevestiging is en uitlegt waarom.
Lees in Liever aandacht wat onze kinderen écht het gevoel geeft dat ze van waarde zijn voor jou, als ouder. Of in Zo mooi ben je over hoe je kinderen helpt een eerlijk zelfbeeld te ontwikkelen.
Vasthouden
In een volgend blog gaan we praktischer in op de verschillende lagen. Maar laten we vasthouden dat het niet erg is als het je allemaal niet zo goed lukt. Zolang je maar vasthoudt dat je houdt van je kind. Zolang je dat maar blijft uiten en tonen op alle manieren die je kunt bedenken.
Zolang je je kind maar blijft vasthouden!
Volgende week: grenzen leren kennen en voelen.
Geef een reactie