In een tijd van #metoo en seksueel grensoverschrijdend gedrag is weerbaarheid een vaardigheid, die we onze kinderen graag meegeven. Maar hoe? Deel 2 in een kleine serie.
In het vorige artikel vonden we de kern van weerbaarheid. Vandaag aandacht voor de laag eromheen: het kennen en voelen van je grenzen.
Voorbeeldgedrag
Kinderen leren veel van wat ze zien bij hun ouders. Meer dan van wat ze hen horen zeggen! Ken jij je grenzen? Voel je ze?
Je zult de eerste niet zijn, die hiermee worstelt. Misschien vindt dat zijn oorzaak in het nooit geleerd hebben om je grenzen/emoties serieus te nemen. En nu voel je ze niet meer, laat staan dat je erop durft te gaan staan.
Waar mag jij zelf nog mee aan de slag?
5 tips voor de opvoeding
Hoe kun je dit anders doen voor jouw kind?
1. Neem de grenzen van je kind serieus. Herken wanneer zij ergens voor terug schrikken, bang zijn, zich niet prettig voelen. Benoem dit voor hen. Ik moet denken aan mijn oudste op tweejarige leeftijd, die eens uitgenodigd werd om bij een oud-oom op schoot te zitten voor het lezen van een boekje. Ze hield zich stijf, durfde niet hardop te zeggen dat ze het niet wilde, maar duwde zichzelf wel naar de leuning. Ik lachte er op dat moment om, maar als ik terug kijk, had ik dat achteraf positief mogen bekrachtigen. ‘Jij zit niet zo graag bij iemand op schoot die je niet goed kent. Klopt dat? Dat is prima. Dan mag je zeggen dat je er liever naast zit.’
2. Sta emoties toe. Zeker voor gevoelige kinderen is dit een belangrijk onderdeel van weerbaarheid. Juist zij zijn snel bang of barsten vaak in huilen uit. Als we hen leren dat we dat niet oké vinden (al voordat ze in staat zijn om hun emoties uit te stellen of in te houden), leren ze hun gevoelens te negeren. Terwijl gevoelens van groot belang zijn bij het voelen van je grenzen. (Als je hier zelf mee worstelt, is deze uitzending van Groot Nieuws Radio een absolute aanrader.)
3. Help je kind om woorden en taal te vinden voor emoties. Help je kind begrijpen wat hij of zij voelt, zodat het niet alleen maar overweldigend voelt. In dat laatste geval kan er angst ontstaan voor de eigen emoties. Check het werkblad emoties en ontdek of dit jouw kind helpt.
4. Leer je kind over een ja-gevoel, een nee-gevoel en een twijfel-gevoel. Kort gezegd: Iets kan als ‘ja’ voelen, als ‘nee, dat wil ik niet’ of je twijfelt ergens over. Alle opties vragen om een andere reactie. Zie ook de recensie van ‘Wonderlijk en waardevol’.
5. Leer je kind ook gewoon simpele regels aan. Grenzen die ze niet hoeven voelen, maar die simpelweg zo zijn. Zeker voor kinderen die ‘voelen’ niet als hun sterkste kant hebben, zijn heel duidelijke afspraken nodig. Denk aan de onderbroekenregel, aan afspraken over wie dicht bij je staat en niet.
Niet te voorkomen
Hier aandacht voor hebben in de opvoeding van je kinderen helpt je kinderen hun grenzen te voelen en te accepteren. Het klinkt misschien alsof het ver af staat van seksuele opvoeding, maar denk eens aan jezelf. Hoe belangrijk is het dat jij voelt of weet wat jouw behoeften en grenzen zijn in het seksueel contact met je man of vrouw? Hoe belangrijk is het dat je dat durft te voelen, er niet bang voor bent en er woorden aan kunt geven?
Tegelijk: laten we beseffen dat wij en onze kinderen seksueel misbruik niet kunnen voorkomen door opvoeding of geleerde vaardigheden!
Geef een reactie