Alledaagse momenten van seksuele voorlichting
Aan de overkant van de straat zaten twee duiven in de boom. Wild fladderend, boven op elkaar. Dochter zag me kijken. ‘Waar kijkt u naar?’
‘Naar die twee duiven, zie je ze?’ Ik wees.
Ze keek en knikte.
Ik wreef mijn handen nog net niet van genoegen. Hier hadden we eindelijk zo’n moment. Dieren en hun openlijke seksuele activiteiten zijn een uitgelezen kans om je kinderen voorlichting te geven. Om daarover door te praten, bedoel ik dan.
‘Dat is een mannetje, boven op een vrouwtje. Hij geeft haar zaadjes, zodat er een eitje kan groeien en er kleintjes komen.’
Geen idee hoe dat precies werkt bij duiven, maar zoiets zal het vast zijn.
Dochter gaf me een voorzet van jewelste. ‘Dat doen wij zo niet’, zei ze zelfverzekerd. Achteraf gezien had ik moeten vragen: hoe dan? Want daar hadden we het eigenlijk nog niet over gehad. Ik had best willen weten wat haar gedachten erover waren.
Maar ik was veel te enthousiast over deze kans en ging er vol in. ‘Nou, eigenlijk wel een beetje. Bij mensen moet een man ook een zaadje aan de vrouw geven. Alleen doen wij dat natuurlijk niet in een boom, waar iedereen dat kan zien. Wij doen het met de gordijnen dicht en in bed. Privé.’
Ik denk dat het één seconde stil was, voor ze overging op belangwekkender zaken, zoals of zaklopen (afbeelding op pak yoghurt) leuk is. Ach ja… misschien blijft er een flintertje hangen, misschien niets (dan heb ik de kans tot het stellen van die vraag alsnog).
Het is allemaal prima. Want dat is het mooie van kinderen en seksuele voorlichting. Ze pakken mee wat ze kunnen hebben. Op jonge leeftijd glijdt veel gewoon langs hen heen. En mochten ze die flinter wel opgepakt hebben, dan zal het nog wel een keer terug komen.
Geef een reactie