Sorry als deze titel een woord in je hoofd bracht en excuus voor andere woorden die je gaat lezen. Maar het moet er een keer over gaan. Over woorden die ineens hun intrede doen in je gezin.
Eerst dacht ik dat het toevallig was. Maar nee. Het kind had het van iemand geleerd, blijkbaar aanvoelend dat het vervolgwoord niet zo passend was.
‘Weet je wat er daarna komt?’ vroeg ik.
Ja, dat wist ze.
‘Wat betekent dat?’
Dat wist ze dan weer niet.
‘Weet je nog van seks hebben? Er zijn ook andere woorden voor. Ik vind die niet netjes klinken.
Niet fijn voor zoiets moois. N.uk.n is zo’n woord. En f.ck is het daarvoor het Engelse woord. Dus dat zeg je op zo’n moment.’
Ze stond me verbaasd aan te kijken. ‘Echt?’ Nog één keer proefde ze het woord op haar lippen, trok een vies gezicht.
Ik was al weggelopen. De ervaring had geleerd dat dit bij haar goed werkte. Simpelweg uitleggen hoe het zit. En dan doofde het uit.
Ergens ook logisch. Waarom zou je dat soort woorden bezigen?! Waarom ‘h.m.’ roepen? Waarom *** (het houdt ergens op). Als je erbij stil staat, besef je hoe bizar het gebruik van zo’n woord is.
Tijd om dat aloude advies op te volgen als grote mensen: laten we worden als een kind.
Geef een reactie