Er vliegen hier geregeld borden over tafel. Of bekers, of lepels en vorken. Geen messen; dat proberen we actief te voorkomen. Een andere favoriet is het tafelkleed. Niet om mee te gooien, maar eraan te trekken. Dan stort vanzelf de hele boel van tafel. Dat effect is onvergelijkbaar.
Wie dit alles veroorzaakt? Onze jongste bengel van slechts één jaar. Het kan gek lopen. Ik moet hem nageven dat hij creatief is. Als je bij een derde nog verrast wordt door gedrag; dat zegt wat toch?
De reden van al deze vliegende en schuivende voorwerpen is een boterham met humus. Voor de goede orde: daar ging er al één met hagelslag en één met pindakaas aan vooraf. Niets te klagen dus. Maar meneer is duidelijk. Geen humus.
‘Die! Die!’ roept hij.
Mama schudt haar hoofd, grijpt onverstoorbaar de zoetste en lekkerste humus – zo aardig ben ik nog wel – en belegt daarmee de boterham. De korsten zijn er dan al vanaf, want ook die blieft meneer niet, terwijl zijn zussen dat gewoon aten.
En dan begint het.
Laat ik eerlijk zijn over hoe dit alles startte. Een jaar geleden at hij zijn eerste hapjes. Zo schattig! We gaven hem wat zoets om te beginnen, hartig zouden we binnenkort doen. Stap voor stap. Zo deden we het niet bij de eerste. Die ging gelijk aan de humus. ‘Zoet is nog niet nodig, hoor’, vertelde ik de oppas-oma’s. En dat was ook zo. Ze kende niet anders. Een goed begin is het halve werk.
(Ik ga niet ook nog eerlijk zijn over limonade.)
Eerlijk gezegd baal ik nu best een beetje. Ik moet er nu zo hard aan trekken. Het gaat nergens over, ik weet het. Easy, mama, easy. Maar toch…
De clou van dit hele verhaal?
(Ja, daar komt-ie weer, jullie weten ondertussen wel hoe mijn hersenen werken; verbindingen all over the place.) Jong geleerd… is oud gedaan. Begin op tijd met seksuele vorming. Hoe later je begint, hoe harder je eraan moet trekken.
Ter bemoediging: je wordt makkelijker bij een derde. En in seksuele vorming is dat dit keer een voordeel!
Geef een reactie