Herinner je je nog je tienertijd? Je wilde zo graag dat iemand je zag staan, dat iemand verliefd op je was. Ik droomde en fantaseerde erover, net als heel veel jongeren nu. Als iemand jou leuk vindt of veel meer dan leuk, dan maakt dat jou de moeite waard. Tenminste… zo voelde dat.
Het is een heerlijke en tegelijk ingewikkelde fase voor tieners. Veranderlijk als de wind, verraderlijk ook. Niet voor niets ben je als tiener het ene moment dolgelukkig en het andere diepongelukkig. Niet zelden heeft een verliefdheid daarmee te maken.
Er is iets wat hierin beschermend is. Ouderliefde. Dat is iets standvastiger, meestal. Ook die liefde is bevestigend. Juist die liefde, omdat het onvoorwaardelijke is:
Wie je ook bent…
Wat je ook doet…
Ik blijf van je houden.
Maar de liefde die daar nog bovenuit gaat, is die van God, die liefde IS. Hij zoekt ieder mens. En Zijn zoeken maakt ons pas echt de moeite waard. Zoals als iemand verliefd op je is. Maar dan in het kwadraat en nog veel meer. Want Hij is niet zomaar iemand. Hij is Schepper en kent ons helemaal. Hij weet wie je bent en zult zijn. Zijn zoeken stopt nooit! Hij wil ons tot de Zijne maken.
Laten we onze kinderen vooral die liefde meegeven.
(Met als bijkomend voordeel dat ze minder kwetsbaar zijn. In relaties of juist in single zijn/blijven.)
Hoe doe jij dat?
Geef een reactie