Zaterdag kreeg ik een artikel van EO-eva doorgestuurd via een volger. Het ging over leven met je cyclus en dat onderwerp werd ‘hot topic’ genoemd. Ergens wist ik dat wel, maar tegelijk irriteerde het me. Omdat het nogal een verschil maakt hoe je erover schrijft.
Mijn grote irritatie op Insta zit em in de quick fix. En ja, dat zegt vast ook iets over mij. Die quick fix klinkt zo: Heb jij ook dit probleem? Doe dan dit, volg mijn stappenplan en je zult… De beloften die gedaan worden zijn sky high.
Mijn irritatie zit hem in het gevoel van maakbaarheid, alsof we alles maar zo’n beetje op kunnen lossen. Ja, gezond leven heeft zin. En ja, een dag rust zoals Anke Verhagen bij EO-Eva zegt, gaat mogelijk verschil maken.
Maar dat past niet in ieders leven. Of je hebt er de energie niet voor, het lukt je gewoon niet je ergens toe te zetten om welke reden dan ook. Of je hebt het al druk genoeg met het leven te leven zoals het is; om dat leven vol te houden. .
Zo met zelfontwikkeling bezig zijn en je leven ‘verbeteren’ is een luxe. En veel van ons hebben die luxe niet. Dat dus aan de ene kant: de kwetsbaarheid van het leven.
In dat spanningsveld schrijf ik toch over de cyclus. Maar wel met enige voorzichtigheid. Ik weet hoe het bij mij ging. Het kan zomaar de zoveelste bal worden om in de lucht te houden.
Op Thuis in liefde zoeken we vooral naar het thuis zijn. Thuis raken in je cyclus en er dus vertrouwd mee zijn. Jezelf aanvaarden, ook met alles wat de cyclus met zich mee brengt. Minder zelfveroordeling en meer genade. En ook: een bredere en daarmee positievere blik op de cyclus.
Dan kun je daarna altijd nog kijken of je iets wilt ‘verbeteren’.
Hoe voel jij je over je cyclus?
Geef een reactie