De opmerking werd gemaakt tijdens een overleg met de klankbordgroep. ‘Uiteindelijk zoeken we allemaal om in onze seksualiteit zo zuiver mogelijk te leven voor God’, zei iemand. We hadden het over de richting van je seksuele gevoelens. Best een lastig onderwerp!
En ineens zag ik ons staan als mensheid. Eén lange rij mannen en vrouwen, en ook zij die zich anders voelen. Eén lange rij hetero-, bi-, en homoseksuelen.
Nee, eigenlijk zag ik nog wat anders. Ik zag allemaal mensen die geschapen zijn als seksueel wezen. Allemaal! En deze mensen worstelden om zuiver te leven voor God. Ze worstelden met schaamte, met verslaving, met heftige beelden in hun hoofd die ze niet kwijt raakten, met op zichzelf gerichtheid, met masturbatie waar ze niet meer de baas over waren, met het gemis van een partner, met het vormgeven van seksualiteit in een relatie.
Stel je voor hoe het eruit zou zien als we elkaar zo benaderen. Niet voor niets klinkt steeds meer de roep om minder aandacht voor homoseksualiteit, alsof dat erger is dan de rest. Elk mens heeft zijn zoektocht in seksualiteit. Elk mens moet dit leren. En elke jongere, elk kind moet hierin gevormd worden.
Dan voer je met elkaar gesprekken over: wat is dan zuiver leven? Hoe ziet dat eruit? Waar worstel jij mee? En jullie als ouders? En waarom denk jij dit of dat? En waarom denk ik dit of dat?
Ik hoef geen oplossing te bieden voor alle grote problemen, theologisch en wetenschappelijk. Maar ik kan wel beginnen in ons gezin. Heel klein. Op zoek naar een veilige sfeer in ons huis, naar gelijkheid en naast elkaar staan.
En heel stiekem droom ik wel groot. Droom ik de missie. ELK GEZIN een veilige plek.
Geef een reactie