Vraag: Ik weet niet waar ik moet beginnen met seksuele voorlichting! Kun je me tips geven?
Wat een mooie en begrijpelijke vraag. Zo begon ik ooit ook. Ik zag als een berg tegen dit onderdeel van de opvoeding op. Misschien ontving jij het zelf niet óf op een manier waar je niet gelukkig van werd. Seksuele voorlichting kan inderdaad voelen als die berg: groot. Waar begin je?
Ik neem je mee in een beeld dat mij rust en ontspanning gaf.
Stel je een kind van vier jaar voor, of drie, of twee. Je zet ze achter de tafel en plaatst een mega puzzeldoos voor hun neus. Duizend stukjes. ‘Lieve schat, dit is de puzzel. Kijk, hier zie je een boom, daar een huis, dit is de lucht en daar zie je wat dieren.’ Zo vertel je nog even door. Dan sta je op. ‘Veel succes!’
Arme kind; dat gaat natuurlijk nooit lukken. Zelfs je achtjarige of zelfs twaalfjarige kan daar nog veel moeite mee hebben. Eerst maar eens de puzzel van vier stukken. Of beter nog: één blokje door één gat doen. Stap voor stap beginnen, van makkelijk naar moeilijk.
Wat puzzelen met seksuele vorming te maken heeft? Alles!
Seksuele voorlichting doe je niet met grote sprongen, maar door elke keer een puzzelstukje aan te reiken. Door woorden te geven aan lichaamsdelen. ‘Mama heeft borsten.’ Door er tijdens badderen naam aan te geven. ‘Dit is je penis.’ En bij het verschonen van de luier van je baby, laat je zien hoe anders de ander eruit ziet.
Stap voor stap, soms twee dagen achter elkaar, dan een week niet, dan ineens drie stukjes tegelijk. En je houdt rekening met je kind: ze raken nogal eens puzzelstukjes kwijt. Dan ga je samen op zoek en vertel je het nog een keer, en nog een keer, en nog een keer.
Je geeft ze wat informatie uit jezelf. Of je leest eens een boekje. Of je reageert op een bericht in de krant. Of je beantwoord een vraag. Puzzelen hoeft niet altijd aan tafel, dat kan op elk moment en overal. Nou ja, bijna overal. En misschien kies je er op een bepaalde leeftijd voor de hele puzzel eens in één keer te leggen om te zien of de verbanden al duidelijk zijn voor je kind.
Zie je? Stap voor stap! Puzzelstukje voor puzzelstukje. Ontspan. Je mag groeien, met je kind mee. En echt: groeien ga je, zelfs als je je nu niet kunt voorstellen dat dit ooit comfortabel zal gaan voelen.
Geef een reactie