‘Wacht maar tot je zelf kinderen hebt’, zeiden mijn ouders, als ik me kritisch tegenover hen uitliet. Oeh, bah! Maar nu is het dus wel zover. En één van de dingen die ik ben gaan beseffen, is dat de missie het ‘anders te doen’ door kan slaan naar de andere kant. Persoonlijk, maar ook in een complete generatie.
Ik zou open zijn over seksualiteit, nam ik me voor. Net als velen met mij. Kinderen mogen alles vragen, elk onderwerp is bespreekbaar en we delen gerust persoonlijke ervaringen. Maar… slaan we daarin niet door?
Nee, ik draai niet alles terug wat ik tot nu toe geschreven heb. Ik geloof nog steeds dat we open mogen praten over seksualiteit, dat we onze kinderen met ruime bagage de wereld in mogen sturen. Een rugzak vol informatie.
Maar die openheid over persoonlijke ervaringen… daar is meer over te zeggen. Ooit vroeg ik mijn ouders naar hun eerste keer. Ze vertelden summier, met nadruk op bepaalde elementen waar zij mee geworsteld hadden. En precies dat ging ik vervolgens ook verwachten, zonder ook maar enige reden te hebben hiervoor.
Wat heb je aan de persoonlijke ervaring van een ander? Ieder mens is anders. Er zat een vraag achter mijn vraag. Ik was nieuwsgierig en wilde meer weten over de eerste keer gemeenschap. Gaat dat vanzelf of niet? En kun je je voorbereiden? En zo ja, hoe dan?
Informatie! Dat had ik nodig. Niet één ervaring, maar vele ervaringen, met heel misschien het zijdelings benoemen van hun eigen ervaring. Plus de notie dat mijn eigen ervaring niet gemiddeld hoeft te zijn, want wat is gemiddeld eigenlijk?
Ondertussen kan ik mijn vraag om informatie wat duidelijker stellen. Wie daar misschien niet altijd in slagen, zijn tieners. En zij zitten al helemaal niet te wachten op jouw persoonlijke verhaal.
Een tiener vroeg: ‘Mam, doet het pijn als de penis van papa in jou is?’ Haar gezicht vertrok echter van afschuw, toen mam die vraag letterlijk ging beantwoorden. Haar vraag was onhandig, maar het was meer een gedachte, die ze wel eens had. Niet dat ze wilde weten hoe haar ouders…! Iewh, dat ze überhaupt geslachtsdelen hadden, laat staan dat die… IEWH, TMI!
Vrij vertaald uit het boek Vrij (be)wijs van Marina van der Wal en Bram Bakker.
Geef een reactie