Te vroeg

In ons gezin is het feit dat een kindje begint met een zaadje in een eitje bekend. Ik wist dus dat er een keer de vraag kon komen hoe die twee dan bij elkaar komen. Waar de één simpelweg het raadsel omarmde, dacht het andere kind wat technischer. En ja, dan stel je vragen.

‘Maar hoe komt het zaadje eigenlijk bij het eitje?’ vroeg de jongedame aan tafel. Ik had al wel bedacht op welke leeftijd ik dat wilde vertellen, maar nog niet op welke leeftijd ik het níet wilde vertellen. Dus ik twijfelde even, wist zo snel niet wat ik hiermee moest en gaf dus maar gewoon antwoord.

‘De penis van een man past in de vagina van de vrouw. Zo kan het zaadje naar binnen bij de vrouw en naar het eitje toe zwemmen’, vertelde ik licht ongemakkelijk.

Het was even stil. Ook zij begon ongemakkelijk te draaien. ‘Maar dan moet wel de onderbroek uit’, zei ze toen.

Tsja, ik kon weinig anders doen dan knikken. Maar helemaal prettig voelde ik me er niet bij. Deze informatie had ik nog niet willen geven. En haar verbaasde gezicht bevestigde dat het misschien te vroeg was. Wat als ze deze informatie op school hardop zou delen? Wat als ze het ging uitproberen? Tegelijk: deze vraag had ik bij mijn slimme tante ook niet makkelijk kunnen voorkomen.

Toen ik er later over nadacht, besefte ik dat ik andere informatie eerst had willen geven. Nu viel het te rauw, te kaal. Ik had meer aandacht willen besteden aan andere aspecten: dat je elkaar graag aan wilt raken als je van elkaar houdt. Dat je dat als vriendinnen doet door elkaar te knuffelen of hand in hand te lopen. Dat je dat als familie doet door drie zoenen of een knuffel of door op schoot te zitten. En dat je dat als man en vrouw doet door te kussen, maar ook in bed intiem te zijn.

En als ook dat intuïtief nog te vroeg zou voelen, zou ik het meer verhullend uitleggen: ‘Als een man en vrouw knuffelen, kan het zaadje naar het eitje toe.’ Of zelfs aangeven dat ik haar dat uit zal leggen, als ze het kan begrijpen.

Van je fouten kun je leren. Het leverde mij een nieuw inzicht op. Ja, ik ben voor openheid, maar bij elk kind is het moment waarop die openheid komt, verschillend. Voor zover mogelijk, want in een gezin met meerdere kinderen loopt het wel eens anders.

Hoe gaan jullie om met vragen? Hoe beslissen jullie wat je wel of niet deelt?