Al eerder dachten we na over bloot in het gezin. Hoe ga je daarmee om? Daar is veel over te zeggen, maar wat zegt de Bijbel? Ik ben geen theoloog; er is nog veel meer over te zeggen. Wat ik deel is een mix van wat jullie deelden, eigen gedachten en onderzoek.
De ervaring van bloot veranderde compleet op het moment dat Eva en Adam van de appel hadden gegeten. Na de zondeval dus. Voor die tijd was er vertrouwen. Een ongelooflijk teer en onbevangen naakt zijn voor elkaar en voor God. Ze durfden zich bloot te geven: innerlijk en (daarbij) uiterlijk. Er was niets te verbergen.
Eerst dacht ik: kinderen komen daar het dichtst bij in de buurt, met hun puurheid. Maar helemaal waar is dat niet. Kinderen zijn zich niet zo bewust van de ander als iemand die hen ziet, zeker niet met die seksuele dimensie. Volwassenen hebben dat wel, ook Adam en Eva, en dat het dan zo puur en onbevangen kon zijn, dát is bijzonder.
Na de zondeval was dat weg. De zonde had bedekking nodig. Tegelijk zijn er nog wel heel mooie glimpen overgebleven van hoe het eerst was, namelijk in liefdevolle, veilige relaties. Nooit ten volle, dat gaat niet meer. Maar in al onze gebrokenheid kunnen en mogen we daarnaar streven. Ook het gezin is een plek waar hopelijk veiligheid is, maar ook waar je het leven en latere relaties oefent. Waar je jezelf bloot mag geven, innerlijk (en misschien ook uiterlijk?), om dan te ontdekken dat je ouders van je houden. Van jou helemaal, met alles erop en eraan.
Ik las dit citaat hierover: ‘Naakt heeft een exclusief karakter dat niet zomaar aan de openbaarheid prijsgegeven moet worden. Het hoort thuis in de beslotenheid van het gezin. Daar kan bloot bijvoorbeeld voor een bepaalde periode een vertrouwelijke functie vervullen tussen ouders en kinderen. En het communiceert tederheid en liefde in het huwelijk.’
Zegt de Bijbel iets over bloot en in hoeverre dat er mag zijn in een gezin? Ik denk dat veel van jullie geen enkel probleem zien in het douchen met een baby, in buidelen met je kind. Wanneer stopt dat? Ik lees nergens in de Bijbel een handreiking qua leeftijd.
Het grappige is dat de praktijk dat wel doet. Veel kinderen gaan vanzelf hun grens trekken, omdat ze het niet fijn meer vinden om hun ouders bloot te zien of zelf voor huisgenoten naakt te zijn. Dan verandert in de meeste gezinnen de bloot-werkwijze.
Rest me alleen nog even terug te gaan naar de zondeval. Iemand reageerde uitgebreid over dit onderwerp en zei tegelijk dat het misschien wat zwaar kon voelen. En dat voel ik ook als ik dit typ. Ze gaf aan ‘rekening te houden’ met de zondeval. Ja, er is kwaad, er is zonde, er is gebrokenheid. En dat kan heel dichtbij openbaar komen. In je familie, je gezin, misschien zelfs in je eigen hart.
Waar ik het over heb? Seksuele gedachten bij het zien van bloot, geprikkeld worden misschien ook. Niets menselijks is ons, ouders, vreemd. Maar denk ook aan ouder wordende kinderen. Daar het gesprek over voeren, vraagt tact en wijsheid. Het vraagt eerlijkheid en genade. Soms zijn er grenzen nodig. Minder bloot, meer dichte deuren. Want sinds de zondeval is er bescherming nodig. Daarom ook die kleding, die God gaf. Zo konden ze (en wij) elkaar weer in de ogen kijken.
Hoe, wanneer, waar, voor wie en met wie? Daar kan ik het antwoord niet op geven. Dat vraagt gesprek in jullie gezin of, als het jouzelf betreft, misschien met iemand anders die je vertrouwt. En begin dan bij God: bij Hem ben je al naakt, jouw leven ligt open voor Hem. Hij kijkt niet op van mogelijke gedachten waar jij je zo voor schaamt. Bij Hem ís genade! Hij ís liefde!
Hoe kijk jij hiernaar? Wat roept dit op? Laat het me weten!
Geef een reactie